امام صادق علیه السلام فرمودند: الـرغبة فـى الـدنیـا تـورث الغم و الحزن والزهـد فـى الدنیا راحة القلب و البـدن. رغبت و تمایل به دنیا مایه غم و اندوه و زهد و بـى میلى به دنیا سبب راحتى قلب و بدن است. (تحف العقول، ص ۳۵۸)

  • 40
  • 2968
  • 23438
  • 96185
  • بازدید روز :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کل :
  • جمعه 2 تیر 1396
    Fri, June 23 2017
از امام‌ رضا (ع‌) سؤال‌ شد: سفله‌ كيست‌؟ فرمودند: آن‌ كه‌ چيزى‌ دارد كه ‌از ( ياد ) خدا بازش‌ دارد. (تحف‌ العقول‌، ص‌ 466)

فهرست اصلی

 
 
 
   

الر، این آیات کتاب، و قرآن مبین است. ( 1 )

کافران (هنگامی که آثار شوم اعمال خود را ببینند،) چه بسا آرزو می‌کنند که ای کاش مسلمان بودند! ( 2 )

بگذار آنها بخورند، و بهره گیرند، و آرزوها آنان را غافل سازد؛ ولی بزودی خواهند فهمید! ( 3 )

ما اهل هیچ شهر و دیاری را هلاک نکردیم مگر اینکه اجل معیّن (و زمان تغییر ناپذیری) داشتند! ( 4 )

هیچ گروهی از اجل خود پیشی نمی‌گیرد؛ و از آن عقب نخواهد افتاد! ( 5 )

و گفتند: «ای کسی که «ذکر» [= قرآن‌] بر او نازل شده، مسلماً تو دیوانه‌ای! ( 6 )

اگر راست می‌گویی، چرا فرشتگان را نزد ما نمی‌زوری؟!» ( 7 )

(امّا اینها باید بدانند) ما فرشتگان را، جز بحق، نازل نمی‌کنیم،؛و هرگاه نازل شوند، دیگر به اینها مهلت داده نمی‌شود (؛و در صورت انکار، به عذاب الهی نابود می‌گردند)! ( 8 )

ما قرآن را نازل کردیم؛ و ما بطور قطع نگهدار آنیم! ( 9 )

ما پیش از تو (نیز) پیامبرانی در میان امّتهای نخستین فرستادیم. ( 10 )

هیچ پیامبری به سراغ آنها نمی‌آمد مگر اینکه او را مسخره می‌کردند. ( 11 )

ما اینچنین (و از هر طریق ممکن) قرآن را به درون دلهای مجرمان راه می‌دهیم! ( 12 )

(اما با این حال،) آنها به آن ایمان نمی‌آورند؛ روش اقوام پیشین نیز چنین بود! ( 13 )

و اگر دری از آسمان به روی آنان بگشاییم، و آنها پیوسته در آن بالا روند... ( 14 )

باز می‌گویند: «ما را چشم‌بندی کرده‌اند؛ بلکه ما (سر تا پا) سحر شده‌ایم!» ( 15 )

ما در آسمان برجهایی قرار دادیم؛ و آن را برای بینندگان آراستیم. ( 16 )

و آن را از هر شیطان رانده شده‌ای حفظ کردیم؛ ( 17 )

مگر آن کس که استراق سمع کند (و دزدانه گوش فرا دهد) که «شهاب مبین» او را تعقیب می‌کند (و می‌راند) ( 18 )

و زمین را گستردیم؛ و در آن کوه‌های ثابتی افکندیم؛ و از هر گیاه موزون، در آن رویاندیم؛ ( 19 )

و برای شما انواع وسایل زندگی در آن قرار دادیم؛ همچنین برای کسانی که شما نمی‌توانید به آنها روزی دهید! ( 20 )

و خزائن همه چیز، تنها نزد ماست؛ ولی ما جز به اندازه معیّن آن را نازل نمی‌کنیم! ( 21 )

ما بادها را برای بارور ساختن (ابرها و گیاهان) فرستادیم؛ و از آسمان آبی نازل کردیم، و شما را با آن سیراب ساختیم؛ در حالی که شما توانایی حفظ و نگهداری آن را نداشتید! ( 22 )

ماییم که زنده می‌کنیم و می‌میرانیم؛ و ماییم وارث (همه جهان)! ( 23 )

ما، هم پیشینیان شما را دانستیم؛ و هم متأخّران را! ( 24 )

پروردگار تو، قطعاً آنها را (در قیامت) جمع و محشور می‌کند؛ چرا که او حکیم و داناست! ( 25 )

ما انسان را از گِل خشکیده‌ای (همچون سفال) که از گِل بد بوی (تیره رنگی) گرفته شده بود آفریدیم! ( 26 )

و جن را پیش از آن، از آتش گرم و سوزان خلق کردیم! ( 27 )

و (به خاطر بیاور) هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت: «من بشری را از گل خشکیده‌ای که از گل بدبویی گرفته شده، می‌آفرینم. ( 28 )

هنگامی که کار آن را به پایان رساندم، و در او از روح خود (یک روح شایسته و بزرگ) دمیدم، همگی برای او سجده کنید!» ( 29 )

همه فرشتگان، بی استثنا، سجده کردند... ( 30 )

جز ابلیس، که ابا کرد از اینکه با سجده‌کنندگان باشد. ( 31 )

(خداوند) فرمود: «ای ابلیس! چرا با سجده‌کنندگان نیستی؟!» ( 32 )

گفت: «من هرگز برای بشری که او را از گل خشکیده‌ای که از گل بدبویی گرفته شده است آفریده‌ای، سجده نخواهم کرد!» ( 33 )

فرمود: «از صف آنها [= فرشتگان‌] بیرون رو، که رانده‌شده‌ای (از درگاه ما!). ( 34 )

و لعنت (و دوری از رحمت حق) تا روز قیامت بر تو خواهد بود!» ( 35 )

گفت: «پروردگارا! مرا تا روز رستاخیز مهلت ده (و زنده بگذار!)» ( 36 )

فرمود: «تو از مهلت یافتگانی! ( 37 )

(امّا نه تا روز رستاخیز، بلکه) تا روز وقت معیّنی.» ( 38 )

گفت: «پروردگارا! چون مرا گمراه ساختی، من (نعمتهای مادّی را) در زمین در نظر آنها زینت می‌دهم، و همگی را گمراه خواهم ساخت، ( 39 )

مگر بندگان مخلصت را.» ( 40 )

فرمود: «این راه مستقیمی است که بر عهده من است (و سنّت همیشگیم)... ( 41 )

که بر بندگانم تسلّط نخواهی یافت؛ مگر گمراهانی که از تو پیروی می‌کنند؛ ( 42 )

و دوزخ، میعادگاه همه آنهاست! ( 43 )

هفت در دارد؛ و برای هر دری، گروه معیّنی از آنها تقسیم شده‌اند! ( 44 )

به یقین، پرهیزگاران در باغها(ی سرسبز بهشت) و در کنار چشمه‌ها هستند. ( 45 )

(فرشتگان به آنها می‌گویند:) داخل این باغها شوید با سلامت و امنیّت! ( 46 )

هر گونه غلِّ [= حسد و کینه و دشمنی‌] را از سینه آنها برمی‌کنیم (و روحشان را پاک می‌سازیم)؛ در حالی که همه برابرند، و بر تختها روبه‌روی یکدیگر قرار دارند. ( 47 )

هیچ خستگی و تعبی در آنجا به آنها نمی‌رسد، و هیچ گاه از آن اخراج نمی‌گردند! ( 48 )

بندگانم را آگاه کن که من بخشنده مهربانم! ( 49 )

و (اینکه) عذاب و کیفر من، همان عذاب دردناک است! ( 50 )

و به آنها از مهمانهای ابراهیم خبر ده! ( 51 )

هنگامی که بر او وارد شدند و سلام کردند؛ (ابراهیم) گفت: «ما از شما بیمناکیم!» ( 52 )

گفتند: «نترس، ما تو را به پسری دانا بشارت می‌دهیم!» ( 53 )

گفت: «آیا به من (چنین) بشارت می‌دهید با اینکه پیر شده‌ام؟! به چه چیز بشارت می‌دهید؟!» ( 54 )

گفتند: «تو را به حق بشارت دادیم؛ از مأیوسان مباش!» ( 55 )

گفت: «جز گمراهان، چه کسی از رحمت پروردگارش مأیوس می‌شود؟!» ( 56 )

(سپس) گفت: «مأموریت شما چیست ای فرستادگان خدا؟» ( 57 )

گفتند: «ما به سوی قومی گنهکار مأموریت یافته‌ایم (تا آنها را هلاک کنیم)! ( 58 )

مگر خاندان لوط، که همگی آنها را نجات خواهیم داد... ( 59 )

بجز همسرش، که مقدّر داشتیم از بازماندگان (در شهر، و هلاک‌شوندگان) باشد!» ( 60 )

هنگامی که فرستادگان (خدا) به سراغ خاندان لوط آمدند... ( 61 )

(لوط) گفت: «شما گروه ناشناسی هستید!» ( 62 )

گفتند: «ما همان چیزی را برای تو آورده‌ایم که آنها [= کافران‌] در آن تردید داشتند (آری،) ما مأمور عذابیم)! ( 63 )

ما واقعیّت مسلّمی را برای تو آورده‌ایم؛ و راست می‌گوییم! ( 64 )

پس، خانواده‌ات را در اواخر شب با خود بردار، و از اینجا ببر؛ و خودت به دنبال آنها حرکت کن؛ و کسی از شما به پشت سر خویش ننگرد؛ مأمور هستید بروید!» ( 65 )

و ما به لوط این موضوع را وحی فرستادیم که صبحگاهان، همه آنها ریشه‌کن خواهند شد. ( 66 )

(از سوی دیگر،) اهل شهر (از ورود میهمانان با خبر شدند، و بطرف خانه لوط) آمدند در حالی که شادمان بودند. ( 67 )

(لوط) گفت: «اینها میهمانان منند؛ آبروی مرا نریزید! ( 68 )

و از خدا بترسید، و مرا شرمنده نسازید!» ( 69 )

گفتند: «مگر ما تو را از جهانیان نهی نکردیم (و نگفتیم کسی را به میهمانی نپذیر؟!» ( 70 )

گفت: «دختران من حاضرند، اگر می‌خواهید کار صحیحی انجام دهید (با آنها ازدواج کنید، و از گناه و آلودگی بپرهیزید!)» ( 71 )

به جان تو سوگند، اینها در مستی خود سرگردانند (و عقل و شعور خود را از دست داده‌اند)! ( 72 )

سرانجام، هنگام طلوع آفتاب، صیحه (مرگبار -بصورت صاعقه یا زمین‌لرزه-) آنها را فراگرفت! ( 73 )

سپس (شهر و آبادی آنها را زیر و رو کردیم؛) بالای آن را پایین قرار دادیم؛ و بارانی از سنگ بر آنها فرو ریختیم! ( 74 )

در این (سرگذشت عبرت‌انگیز)، نشانه‌هایی است برای هوشیاران! ( 75 )

و ویرانه‌های سرزمین آنها، بر سر راه (کاروانها)، همواره ثابت و برقرار است؛ ( 76 )

در این، نشانه‌ای است برای مؤمنان! ( 77 )

«اصحاب الأیکه» [= صاحبان سرزمینهای پردرخت = قوم شعیب‌] مسلماً قوم ستمگری بودند! ( 78 )

ما از آنها انتقام گرفتیم؛ و (شهرهای ویران شده) این دو [= قوم لوط و اصحاب الأیکه‌] بر سر راه (شما در سفرهای شام)، آشکار است! ( 79 )

و «اصحاب حجر» [= قوم ثمود] پیامبران را تکذیب کردند! ( 80 )

ما آیات خود را به آنان دادیم؛ ولی آنها از آن روی گرداندند! ( 81 )

آنها خانه‌های امن در دل کوه‌ها می‌تراشیدند. ( 82 )

امّا سرانجام صیحه (مرگبار)، صبحگاهان آنان را فرا گرفت؛ ( 83 )

و آنچه را به دست آورده بودند، آنها را از عذاب الهی نجات نداد! ( 84 )

ما آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است، جز بحق نیافریدیم؛ و ساعت موعود [= قیامت‌] قطعاً فرا خواهد رسید (و جزای هر کس به او می‌رسد)! پس، از آنها به طرز شایسته‌ای صرف‌نظر کن (و آنها را بر نادانیهایشان ملامت ننما)! ( 85 )

به یقین، پروردگار تو، آفریننده آگاه است! ( 86 )

ما به تو سوره حمد و قرآن عظیم دادیم! ( 87 )

(بنابر این،) هرگز چشم خود را به نعمتهای (مادّی)، که به گروه‌هایی از آنها [= کفّار] دادیم، میفکن! و بخاطر آنچه آنها دارند، غمگین مباش! و بال (عطوفت) خود را برای مؤمنین فرود آر! ( 88 )

و بگو: «من انذارکننده آشکارم!» ( 89 )

(ما بر آنها عذابی می‌فرستیم) همان گونه که بر تجزیه‌گران (آیات الهی) فرستادیم! ( 90 )

همانها که قرآن را تقسیم کردند (؛آنچه را به سودشان بود پذیرفتند، و آنچه را بر خلاف هوسهایشان بود رها نمودند)! ( 91 )

به پروردگارت سوگند، (در قیامت) از همه آنها سؤال خواهیم کرد... ( 92 )

از آنچه عمل می‌کردند! ( 93 )

آنچه را مأموریت داری، آشکارا بیان کن! و از مشرکان روی گردان (و به آنها اعتنا نکن)! ( 94 )

ما شرّ استهزاکنندگان را از تو دفع خواهیم کرد؛ ( 95 )

همانها که معبود دیگری با خدا قرار دادند؛ امّا بزودی می‌فهمند! ( 96 )

ما می‌دانیم سینه‌ات از آنچه آنها می‌گویند تنگ می‌شود (و تو را سخت ناراحت می‌کنند). ( 97 )

(برای دفع ناراحتی آنان) پروردگارت را تسبیح و حمد گو! و از سجده‌کنندگان باش! ( 98 )

و پروردگارت را عبادت کن تا یقین [= مرگ‌] تو فرا رسد! ( 99 )

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ( 1 )

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ( 2 )

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ( 3 )

وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ( 4 )

مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ( 5 )

وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ( 6 )

لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلَائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ( 7 )

مَا نُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوا إِذًا مُنْظَرِينَ( 8 )

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ( 9 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ( 10 )

وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ( 11 )

كَذَٰلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ( 12 )

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ( 13 )

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ( 14 )

لَقَالُوا إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ( 15 )

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ( 16 )

وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ( 17 )

إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِينٌ( 18 )

وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ( 19 )

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ( 20 )

وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ( 21 )

وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ( 22 )

وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ( 23 )

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ( 24 )

وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ ۚ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ( 25 )

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ( 26 )

وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ( 27 )

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ( 28 )

فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ( 29 )

فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ( 30 )

إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ( 31 )

قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ( 32 )

قَالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ( 33 )

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ( 34 )

وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ( 35 )

قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ( 36 )

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ( 37 )

إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ( 38 )

قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ( 39 )

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ( 40 )

قَالَ هَٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ( 41 )

إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ( 42 )

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ( 43 )

لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ( 44 )

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ( 45 )

ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ آمِنِينَ( 46 )

وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ( 47 )

لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ( 48 )

نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ( 49 )

وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ( 50 )

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ( 51 )

إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ إِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُونَ( 52 )

قَالُوا لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ( 53 )

قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِي عَلَىٰ أَنْ مَسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ( 54 )

قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقَانِطِينَ( 55 )

قَالَ وَمَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ( 56 )

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ( 57 )

قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ( 58 )

إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ( 59 )

إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا ۙ إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ( 60 )

فَلَمَّا جَاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ( 61 )

قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ( 62 )

قَالُوا بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ( 63 )

وَأَتَيْنَاكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ( 64 )

فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَامْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ( 65 )

وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَٰلِكَ الْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰؤُلَاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ( 66 )

وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ( 67 )

قَالَ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ ضَيْفِي فَلَا تَفْضَحُونِ( 68 )

وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ( 69 )

قَالُوا أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ( 70 )

قَالَ هَٰؤُلَاءِ بَنَاتِي إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ( 71 )

لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ( 72 )

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ( 73 )

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ( 74 )

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ( 75 )

وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ( 76 )

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ( 77 )

وَإِنْ كَانَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ لَظَالِمِينَ( 78 )

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُبِينٍ( 79 )

وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ( 80 )

وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ( 81 )

وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ( 82 )

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ( 83 )

فَمَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ( 84 )

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ( 85 )

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ( 86 )

وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ( 87 )

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ( 88 )

وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ( 89 )

كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ( 90 )

الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ( 91 )

فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ( 92 )

عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ( 93 )

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ( 94 )

إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ( 95 )

الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ( 96 )

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ( 97 )

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ( 98 )

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ( 99 )