قالَ الاْمامُ حسين بن علي (عَلَيْهِ السلام): قيلَ: مَا الْفَضْلُ؟ قالَ (عليه السلام): مُلْكُ اللِّسانِ، وَ بَذْلُ الاْحْسانِ، قيلَ: فَمَا النَّقْصُ؟ قالَ: التَّكَلُّفُ لِما لا يُعنيكَ (مستدرك الوسائل: ج 9، ص 24، ح 10099 به نقل از مجموعه شهيد.) حضرت امام حسين (عليه السلام) مي فرمايند: از حضرت سؤال شد كرامت و فضيلت انسان در چيست؟ در پاسخ فرمود: كنترل و در اختيار داشتن زبان و سخاوت داشتن، سؤال شد نقص انسان در چيست؟ فرمود: خود را وا داشتن بر آنچه كه مفيد و سودمند نباشد.

  • 45
  • 1968
  • 4424
  • 122800
  • بازدید روز :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کل :
  • سه شنبه 1 اسفند 1396
    Tue, February 20 2018
امام علی (ع): به پیروان خود توصیه می فرمودند: جان خود را با مطالب حکیمانه نو و دلنشین خرم و شاداب سازید چه آنکه روح نیز مانند بدن وامانده و خسته میشود و پندیات الهی نیرو و نشاطش میبخشد. اصول کافی جلد 1 صفحه 48

فهرست اصلی

 
 
 
   

ما نوح را به سوی قومش فرستادیم و گفتیم: «قوم خود را انذار کن پیش از آنکه عذاب دردناک به سراغشان آید!» ( 1 )

گفت: «ای قوم! من برای شما بیم‌دهنده آشکاری هستم، ( 2 )

که خدا را پرستش کنید و از مخالفت او بپرهیزید و مرا اطاعت نمایید! ( 3 )

اگر چنین کنید، خدا گناهانتان را می‌آمرزد و تا زمان معیّنی شما را عمر می‌دهد؛ زیرا هنگامی که اجل الهی فرا رسد، تأخیری نخواهد داشت اگر می‌دانستید!» ( 4 )

(نوح) گفت: «پروردگارا! من قوم خود را شب و روز (بسوی تو) دعوت کردم، ( 5 )

امّا دعوت من چیزی جز فرار از حقّ بر آنان نیفزود! ( 6 )

و من هر زمان آنها را دعوت کردم که (ایمان بیاورند و) تو آنها را بیامرزی، انگشتان خویش را در گوشهایشان قرار داده و لباسهایشان را بر خود پیچیدند، و در مخالفت اصرار ورزیدند و به شدّت استکبار کردند! ( 7 )

سپس من آنها را با صدای بلند (به اطاعت فرمان تو) دعوت کردم، ( 8 )

سپس آشکارا و نهان (حقیقت توحید و ایمان را) برای آنان بیان داشتم! ( 9 )

به آنها گفتم: «از پروردگار خویش آمرزش بطلبید که او بسیار آمرزنده است... ( 10 )

تا بارانهای پربرکت آسمان را پی در پی بر شما فرستد، ( 11 )

و شما را با اموال و فرزندان فراوان کمک کند و باغهای سرسبز و نهرهای جاری در اختیارتان قرار دهد! ( 12 )

چرا شما برای خدا عظمت قائل نیستید؟! ( 13 )

در حالی که شما را در مراحل مختلف آفرید (تا از نطفه به انسان کامل رسیدید)! ( 14 )

آیا نمی‌دانید چگونه خداوند هفت آسمان را یکی بالای دیگری آفریده است، ( 15 )

و ماه را در میان آسمانها مایه روشنایی، و خورشید را چراغ فروزانی قرار داده است؟! ( 16 )

و خداوند شما را همچون گیاهی از زمین رویانید، ( 17 )

سپس شما را به همان زمین بازمی‌گرداند، و بار دیگر شما را خارج می‌سازد! ( 18 )

و خداوند زمین را برای شما فرش گسترده‌ای قرار داد... ( 19 )

تا از راههای وسیع و دره‌های آن بگذرید (و به هر جا می‌خواهید بروید)!» ( 20 )

نوح (بعد از نومیدی از هدایت آنان) گفت: «پروردگارا! آنها نافرمانی من کردند و از کسانی پیروی نمودند که اموال و فرزندانشان چیزی جز زیانکاری بر آنها نیفزوده است! ( 21 )

و (این رهبران گمراه) مکر عظیمی به کار بردند... ( 22 )

و گفتند: دست از خدایان و بتهای خود برندارید (به خصوص) بتهای «وَد»، «سواع»، «یغوث»، «یعوق» و «نسر» را رها نکنید! ( 23 )

و آنها گروه بسیاری را گمراه کردند! خداوندا، ظالمان را جز ضلالت میفزا!» ( 24 )

(آری، سرانجام) همگی بخاطر گناهانشان غرق شدند و در آتش دوزخ وارد گشتند، و جز خدا یاورانی برای خود نیافتند! ( 25 )

نوح گفت: «پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار! ( 26 )

چرا که اگر آنها را باقی بگذاری، بندگانت را گمراه می‌کنند و جز نسلی فاجر و کافر به وجود نمی‌آورند! ( 27 )

پروردگارا! مرا، و پدر و مادرم و تمام کسانی را که با ایمان وارد خانه من شدند، و جمیع مردان و زنان باایمان را بیامرز؛ و ظالمان را جز هلاکت میفزا!» ( 28 )

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ أَنْ أَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ( 1 )

قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ( 2 )

أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ( 3 )

يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۚ إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاءَ لَا يُؤَخَّرُ ۖ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ( 4 )

قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَنَهَارًا( 5 )

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَارًا( 6 )

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا( 7 )

ثُمَّ إِنِّي دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا( 8 )

ثُمَّ إِنِّي أَعْلَنْتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا( 9 )

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا( 10 )

يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا( 11 )

وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهَارًا( 12 )

مَا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا( 13 )

وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا( 14 )

أَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا( 15 )

وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا( 16 )

وَاللَّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَبَاتًا( 17 )

ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا( 18 )

وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ بِسَاطًا( 19 )

لِتَسْلُكُوا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا( 20 )

قَالَ نُوحٌ رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَاتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَارًا( 21 )

وَمَكَرُوا مَكْرًا كُبَّارًا( 22 )

وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا( 23 )

وَقَدْ أَضَلُّوا كَثِيرًا ۖ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا ضَلَالًا( 24 )

مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْصَارًا( 25 )

وَقَالَ نُوحٌ رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا( 26 )

إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا( 27 )

رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا( 28 )