امام کاظم(ع): مَن دَعا قَبلَ الثَّناءِ عَلَی الله و الصَّلاهِ عَلَی النَّبِی(صلی الله علیه وآله) كَانَ كَمَن رَمی بِسَهمٍ بِلا وَتر هر كه پیش از ستایش بر خدا و صلوات بر پیغمبر(صلی الله علیه وآله) دعا كند چون كسی است كه بی زه كمان كشد. تحف‌العقول، ص‌ 425

  • 59
  • 2239
  • 40048
  • 112795
  • بازدید روز :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کل :
  • جمعه 28 مهر 1396
    Fri, October 20 2017
قال رسول الله صلّى الله عليه وآله: قال الله تعالى:الصوم لى و انا اجزى به؛ روزه براى من است و من پاداش آن را می دهم. (وسائل الشيعه، ج 7، ص 294، ح 15 و 16 ؛ 27 و 30)

فهرست اصلی

 
 
 
   

سوگند به روز قیامت، ( 1 )

و سوگند به (نفس لوّامه و) وجدان بیدار و ملامتگر (که رستاخیز حقّ است)! ( 2 )

آیا انسان می‌پندارد که هرگز استخوانهای او را جمع نخواهیم کرد؟! ( 3 )

آری قادریم که (حتّی خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتّب کنیم! ( 4 )

(انسان شک در معاد ندارد) بلکه او می‌خواهد (آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قیامت) در تمام عمر گناه کند! ( 5 )

(از این رو) می‌پرسد: «قیامت کی خواهد بود»! ( 6 )

(بگو:) در آن هنگام که چشمها از شدّت وحشت به گردش درآید، ( 7 )

و ماه بی‌نور گردد، ( 8 )

و خورشید و ماه یک جا جمع شوند، ( 9 )

آن روز انسان می‌گوید: «راه فرار کجاست؟!» ( 10 )

هرگز چنین نیست، راه فرار و پناهگاهی وجود ندارد! ( 11 )

آن روز قرارگاه نهایی تنها بسوی پروردگار تو است؛ ( 12 )

و در آن روز انسان را از تمام کارهایی که از پیش یا پس فرستاده آگاه می‌کنند! ( 13 )

بلکه انسان خودش از وضع خود آگاه است، ( 14 )

هر چند (در ظاهر) برای خود عذرهایی بتراشد! ( 15 )

زبانت را بخاطر عجله برای خواندن آن [= قرآن‌] حرکت مده، ( 16 )

چرا که جمع‌کردن و خواندن آن بر عهده ماست! ( 17 )

پس هر گاه آن را خواندیم، از خواندن آن پیروی کن! ( 18 )

سپس بیان و (توضیح) آن (نیز) بر عهده ماست! ( 19 )

چنین نیست که شما می‌پندارید (و دلایل معاد را کافی نمی‌دانید)؛ بلکه شما دنیای زودگذر را دوست دارید (و هوسرانی بی‌قید و شرط را)! ( 20 )

و آخرت را رها می‌کنید! ( 21 )

(آری) در آن روز صورتهایی شاداب و مسرور است، ( 22 )

و به پروردگارش می‌نگرد! ( 23 )

و در آن روز صورتهایی عبوس و در هم کشیده است، ( 24 )

زیرا می‌داند عذابی در پیش دارد که پشت را در هم می‌شکند! ( 25 )

چنین نیست (که انسان می‌پندارد! او ایمان نمی‌آورد) تا موقعی که جان به گلوگاهش رسد، ( 26 )

و گفته شود: «آیا کسی هست که (این بیمار را از مرگ) نجات دهد؟!» ( 27 )

و به جدائی از دنیا یقین پیدا کند، ( 28 )

و ساق پاها (از سختی جان‌دادن) به هم بپیچد! ( 29 )

(آری) در آن روز مسیر همه بسوی (دادگاه) پروردگارت خواهد بود! ( 30 )

(در آن روز گفته می‌شود:) او هرگز ایمان نیاورد و نماز نخواند، ( 31 )

بلکه تکذیب کرد و روی‌گردان شد، ( 32 )

سپس بسوی خانواده خود بازگشت در حالی که متکبّرانه قدم برمی‌داشت! ( 33 )

(با این اعمال) عذاب الهی برای تو شایسته‌تر است، شایسته‌تر! ( 34 )

سپس عذاب الهی برای تو شایسته‌تر است، شایسته‌تر! ( 35 )

آیا انسان گمان می‌کند بی‌هدف رها می‌شود؟! ( 36 )

آیا او نطفه‌ای از منی که در رحم ریخته می‌شود نبود؟! ( 37 )

سپس بصورت خون بسته در آمد، و خداوند او را آفرید و موزون ساخت، ( 38 )

و از او دو زوج مرد و زن آفرید! ( 39 )

آیا چنین کسی قادر نیست که مردگان را زنده کند؟! ( 40 )

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ( 1 )

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ( 2 )

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ( 3 )

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ( 4 )

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ( 5 )

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ( 6 )

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ( 7 )

وَخَسَفَ الْقَمَرُ( 8 )

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ( 9 )

يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ( 10 )

كَلَّا لَا وَزَرَ( 11 )

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ( 12 )

يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ( 13 )

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ( 14 )

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ( 15 )

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ( 16 )

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ( 17 )

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ( 18 )

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ( 19 )

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ( 20 )

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ( 21 )

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ( 22 )

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ( 23 )

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ( 24 )

تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ( 25 )

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ( 26 )

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ( 27 )

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ( 28 )

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ( 29 )

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ( 30 )

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ( 31 )

وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ( 32 )

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ( 33 )

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ( 34 )

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ( 35 )

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى( 36 )

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ( 37 )

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ( 38 )

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ( 39 )

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ( 40 )