قال الحسين (ع): من دمعت عيناه فينا قطرة بوأه الله عزوجل الجنة. حسين بن على(ع) فرمود: چشمان هر كس كه در مصيبتهاى ما قطره‏ اى اشك بريزد، خداوند او را در بهشت جاى می دهد. (احقاق الحق، ج 5، ص523)

  • 27
  • 3502
  • 23972
  • 96719
  • بازدید روز :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کل :
  • چهار شنبه 7 تیر 1396
    Wed, June 28 2017
پیامبر صلی الله علیه و آله در روایتی فرمودند: «... ای علی علیه السلام، همسری صدیقه مانند دختر من به تو داده شد که من چنین همسری ندارم.» الغدیر، ج 2، ص 312.

فهرست اصلی

 
 
 
   

چهره در هم کشید و روی برتافت... ( 1 )

از اینکه نابینایی به سراغ او آمده بود! ( 2 )

تو چه می‌دانی شاید او پاکی و تقوا پیشه کند، ( 3 )

یا متذکّر گردد و این تذکّر به حال او مفید باشد! ( 4 )

امّا آن کس که توانگر است، ( 5 )

تو به او روی می‌آوری، ( 6 )

در حالی که اگر او خود را پاک نسازد، چیزی بر تو نیست! ( 7 )

امّا کسی که به سراغ تو می‌آید و کوشش می‌کند، ( 8 )

و از خدا ترسان است، ( 9 )

تو از او غافل می‌شوی! ( 10 )

هرگز چنین نیست که آنها می‌پندارند؛ این (قرآن) تذکّر و یادآوری است، ( 11 )

و هر کس بخواهد از آن پند می‌گیرد! ( 12 )

در الواح پرارزشی ثبت است، ( 13 )

الواحی والاقدر و پاکیزه، ( 14 )

به دست سفیرانی است‌ ( 15 )

والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار! ( 16 )

مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است! ( 17 )

(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟! ( 18 )

او را از نطفه ناچیزی آفرید، سپس اندازه‌گیری کرد و موزون ساخت، ( 19 )

سپس راه را برای او آسان کرد، ( 20 )

بعد او را میراند و در قبر پنهان نمود، ( 21 )

سپس هرگاه بخواهد او را زنده می‌کند! ( 22 )

چنین نیست که او می‌پندارد؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است! ( 23 )

انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد! ( 24 )

ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم، ( 25 )

سپس زمین را از هم شکافتیم، ( 26 )

و در آن دانه‌های فراوانی رویاندیم، ( 27 )

و انگور و سبزی بسیار، ( 28 )

و زیتون و نخل فراوان، ( 29 )

و باغهای پردرخت، ( 30 )

و میوه و چراگاه، ( 31 )

تا وسیله‌ای برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان باشد! ( 32 )

هنگامی که آن صدای مهیب [= صیحه رستاخیز] بیاید، (کافران در اندوه عمیقی فرومی‌روند)! ( 33 )

در آن روز که انسان از برادر خود می‌گریزد، ( 34 )

و از مادر و پدرش، ( 35 )

و زن و فرزندانش؛ ( 36 )

در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول می‌سازد! ( 37 )

چهره‌هائی در آن روز گشاده و نورانی است، ( 38 )

خندان و مسرور است؛ ( 39 )

و صورتهایی در آن روز غبارآلود است، ( 40 )

و دود تاریکی آنها را پوشانده است، ( 41 )

آنان همان کافران فاجرند! ( 42 )

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ( 1 )

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ( 2 )

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ( 3 )

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ( 4 )

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ( 5 )

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ( 6 )

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ( 7 )

وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ( 8 )

وَهُوَ يَخْشَىٰ( 9 )

فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ( 10 )

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ( 11 )

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ( 12 )

فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ( 13 )

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ( 14 )

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ( 15 )

كِرَامٍ بَرَرَةٍ( 16 )

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ( 17 )

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ( 18 )

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ( 19 )

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ( 20 )

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ( 21 )

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ( 22 )

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ( 23 )

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ( 24 )

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا( 25 )

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا( 26 )

فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا( 27 )

وَعِنَبًا وَقَضْبًا( 28 )

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا( 29 )

وَحَدَائِقَ غُلْبًا( 30 )

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا( 31 )

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ( 32 )

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ( 33 )

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ( 34 )

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ( 35 )

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ( 36 )

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ( 37 )

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ( 38 )

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ( 39 )

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ( 40 )

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ( 41 )

أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ( 42 )