امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام فرمودند: إِذَا ختَشَمَ الْمُوْمِن أَخَاهُ فَقَدْ فَارقَهُ به خشم درآوردن و شرمنده ساختن دوست، مقدمه جدایی از اوست. محاضرات، جلد 2، صفحه 28

  • 56
  • 2469
  • 31010
  • 103757
  • بازدید روز :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کل :
  • جمعه 27 مرداد 1396
    Fri, August 18 2017
امام رضا(ع): به‌ درستى‌ كه‌ خداوند، سر و صدا و تلف‌ كردن‌ مال‌ و پر خواهشى‌ را دوست ‌ندارد. (تحف‌ العقول‌، ص‌ 467)

فهرست اصلی

 
 
 
   

قسم به این شهر مقدّس [= مکّه‌]، ( 1 )

شهری که تو در آن ساکنی، ( 2 )

و قسم به پدر و فرزندش [= ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح‌]، ( 3 )

که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)! ( 4 )

آیا او گمان می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند بر او دست یابد؟! ( 5 )

می‌گوید: «مال زیادی را (در کارهای خیر) نابود کرده‌ام!» ( 6 )

آیا (انسان) گمان می‌کند هیچ کس او را ندیده (که عمل خیری انجام نداده) است؟! ( 7 )

آیا برای او دو چشم قرار ندادیم، ( 8 )

و یک زبان و دو لب؟! ( 9 )

و او را به راه خیر و شرّ هدایت کردیم! ( 10 )

ولی او از آن گردنه مهمّ نگذشت! ( 11 )

و تو نمی‌دانی آن گردنه چیست! ( 12 )

آزادکردن برده‌ای، ( 13 )

یا غذا دادن در روز گرسنگی... ( 14 )

یتیمی از خویشاوندان، ( 15 )

یا مستمندی خاک‌نشین را، ( 16 )

سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه می‌کنند! ( 17 )

آنها «اصحاب الیمین»اند (که نامه اعمالشان را به دست راستشان می‌دهند)! ( 18 )

و کسانی که آیات ما را انکار کرده‌اند افرادی شومند (که نامه اعمالشان به دست چپشان داده می‌شود). ( 19 )

بر آنها آتشی است فروبسته (که راه فراری از آن نیست)! ( 20 )

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ( 1 )

وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ( 2 )

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ( 3 )

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ( 4 )

أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ( 5 )

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا( 6 )

أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ( 7 )

أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ( 8 )

وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ( 9 )

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ( 10 )

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ( 11 )

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ( 12 )

فَكُّ رَقَبَةٍ( 13 )

أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ( 14 )

يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ( 15 )

أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ( 16 )

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ( 17 )

أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ( 18 )

وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ( 19 )

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ( 20 )