قالَتْ فاطمه الزهرا عليها السلام: وَ هُوَ الامامُ الرَبّانى، وَالْهَيْكَلُ النُّورانى، قُطْبُ الا قْطابِ، وَسُلالَةُ الاْ طْيابِ، النّاطِقُ بِالصَّوابِ، نُقْطَةُ دائِرَةِ الامامَةِ. ترجمه: در تعريف امام علىّ عليه السلام فرمود: او پيشوائى الهى و ربّانى است، تجسّم نور و روشنائى است، مركز توجّه تمامى موجودات و عارفان است، فرزندى پاك از خانواده پاكان مى باشد، گوينده اى حقگو و هدايتگر است، او مركز و محور امامت و رهبريّت است. رياحين الشّريعة: ج 1، ص 93.

  • 25
  • 3500
  • 23970
  • 96717
  • بازدید روز :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کل :
  • چهار شنبه 7 تیر 1396
    Wed, June 28 2017
امام رضا(ع): پنهان‌ كننده‌ كار نيك‌( پاداشش‌ ) برابر هفتاد حسنه‌ است‌ و آشكار كننده‌كار بد سرافكنده‌ است‌، و پنهان‌ كننده‌ كار بد آمرزيده‌ است‌ (اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 4 ، ص‌ 160)

فهرست اصلی

 
 
 
   

به خورشید و گسترش نور آن سوگند، ( 1 )

و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید، ( 2 )

و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد، ( 3 )

و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند، ( 4 )

و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده، ( 5 )

و به زمین و کسی که آن را گسترانیده، ( 6 )

و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته، ( 7 )

سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است، ( 8 )

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛ ( 9 )

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است! ( 10 )

قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند، ( 11 )

آنگاه که شقی‌ترین آنها بپاخاست، ( 12 )

و فرستاده الهی [= صالح‌] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!» ( 13 )

ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد! ( 14 )

و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران‌] بیم ندارد! ( 15 )

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا( 1 )

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا( 2 )

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا( 3 )

وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا( 4 )

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا( 5 )

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا( 6 )

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا( 7 )

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا( 8 )

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا( 9 )

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا( 10 )

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا( 11 )

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا( 12 )

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا( 13 )

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا( 14 )

وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا( 15 )